Skocz do zawartości
Danes

Hard Brzmienia? WTF?!

Rekomendowane odpowiedzi

Hardstyle

 

Hardstyle - Podgatunek muzyki trance charakteryzujący się ostrymi samplami z mniejszym tempem (140-155 BPM) niż pierwowzór (ponad 160 BPM). W Hardstyle zazwyczaj motyw basowy pojawia się między jednym a drugim uderzeniem, w przeciwieństwie do hardcore , gdzie motyw basowy występuje w każdym takcie. Należy też wspomnieć że gatunek ten przeważnie ma rytm w metrum 4/4, czasem 6/8. Największe wydarzenie, podczas którego grana jest muzyka Hardstyle, to coroczny Qlimax organizowany przez holenderskiego giganta Q-dance.

 

Hardstyle jest bardzo dobrze znany w Holandii czy Belgii, stamtąd też pochodzą najlepsi DJ owej muzyki. Za rodziców tego gatunku uważa się The Prophet i Lady Dana jednakże zapoczątkował go Scot Project, który jako pierwszy użył odwróconego basu w 'Second Trip (Scot Project Remix)'.

 

 

Rawstyle

Rawstyle (także Raw Hardstyle) â podgatunek ciężkiej muzyki elektronicznej (Hardstyle) charakteryzujący się wyrazistymi, ostrymi dźwiękami (często o wysokich tonach). Występuje tu również jak w przypadku Hardstyle głęboki bas, a sam motyw basowy pozostaje bez zmian. Wokal ograniczony jest do minimum na rzecz prostych dźwięków. Muzyce tej zazwyczaj towarzyszy mroczny klimat oraz odniesienia do motywów: ciemności, strachu, pustki. Rozłam w muzyce Hardstyle następował między rokiem 2009, a 2010, w którym to producenci muzyczni dzielili swoje utwory na melodyczne i surowe (raw). Jako pierwsza wyłoniła się nowa wytwórnia płytowa Tillt Records, której artystami są: The Beholder, Waverider, Sasha F, Max Enforcer.Wielu artystów z wytwórni Fusion Records zajęło się produkcją muzyki Raw. Między innymi : Zany , B-Front , The Pitcher , Jack of Sound. Inni artyści, którzy zajmują się obecnie tworzeniem muzyki w tym gatunku to: Zatox, Tatanka, Ran-D, Chain Reaction , Kodex czy Dailucia.

 

 

 

 

Hardcore

 

Gabber (znany też jako hardcore), często nazywany też Gabba. To jeden z najbardziej ekstremalnych gatunków muzyki elektronicznej za którego pionierów uważani są Belgowie. Gabber wywodzi się z muzyki i subkultury rave lecz za protoplastę tego stylu są uważane utwory house które powstały na przełomie roku 1987/1988. Zwiększono w nich tempo do ok. 135 - 145 BPM oraz wyostrzono ślad perkusyjny (beat). Prawdziwa eksplozja tego stylu to lata 1991-1992, wtedy to w Belgii powstało wiele klasycznych i kultowych nagrań: Holy Noise - Get Down Everybody, Nightmare czy Misteria - Who Kill JFK. Gabber bardzo szybko przeniósł się do sąsiedniej Holandii, gdzie dj-e DJ Paul Elstak i Dark Raver (dziś uważani za najlepszych hardcore'owych dj-ów i producentów) przyspieszyli tempo utworów do ok. 160 - 170 BPM, oraz przesterowali dźwięk uderzenia. Tzw. motyw basowy (łaczony z charakterystycznym "noise'em" ang. hałas) startuje równo z uderzeniem perkusji co daje w połączeniu z rytmem 4/4 niesłychanie mocny i energiczny beat.

 

Tempo gabber wynosi od 150 do 250 BPM do czego dochodzą charakterystyczne żywe dźwięki syntezatorów i nierzadko pianin (ale od dłuższego czasu odchodzi się od tego instrumentu). Wokal ogranicza się do krótkich wstawek lub rapu podkładanego przez MC na żywo.

 

Muzyka gabber jest najbardziej znana i lubiana w swej ojczyżnie czyli Holandii i Belgii oraz w Niemczech i USA. W Polsce najłatwiej usłyszeć ją na imprezach w Kielcach, w których najcięższe gatunki muzyki elektronicznej są bardzo popularne. Obecnie najbardziej znanymi wykonawcami gabber hardcore są m. in. 3 Steps Ahead, Dj Nosferatu, Neophyte, Dj Promo, Dj Viper, Evil Activities, Angerfist, Outblast, Art of Fighters. W Polsce najbardziej znanymi wykonawcami są obecnie Bula, I:Gor, Splatter, DJ Koxxxter.

 

 

 

 

Frenchcore

 

Frenchcore to gatunek muzyki elektronicznej, odmiana francuskiego hardcore, powstały w połowie lat 90. XX wieku.

 

Tempo utworów oscyluje w granicach 180-240 bpm. Charakterystyczny dla gatunku jest beat w metrum 4/4, jednostajny, z mniej lub bardziej używanym efektem distortion (ang. zniekształcenie) któremu poddane są dźwięki w utworach z gatunku, przede wszystkim sample z zapisem uderzeń bębna basowego. Całość wypełniają industrialne dźwięki, dosyć minimalistyczne, raczej ascetyczne. Obecne utwory z gatunku frenchcore charakteryzuje często prosta linia basowa.

 

Za twórców i prekursorów gatunku uważa się artystów Laurenta Ho i Manu Le Malin. Obecnie frenchcore popularny jest oczywiście we Francji, Niemczech, Belgii, Włoszech, mniej w Holandii (tam króluje dutch newstyle).

 

 

 

 

Happy Hardcore

 

Happy hardcore to odmiana tanecznej muzyki elektronicznej, której korzenie wywodzą się z nurtu uk old skool rave. Jej najlepszy okres przypadał na lata 1993-1997.

 

Inicjatorem tego gatunku był zespół The Prodigy, który osiągnął bardzo dużą popularność dorównującą największym gwiazdom tych czasów, aczkolwiek istniały grupy, które wcześniej zajmowały się tym nurtem. Tak powstał happy hardcore. Najbardziej reprezentatywne utwory zostały wyprodukowane przez brytyjskich producentów. Nurt ten charakteryzował się szybką, połamaną, rytmiczną perkusją (beatem) oraz bardzo szybkim BPM sięgającym do 250 uderzeń na minutę (średnio 180), euforycznymi refrenami, na które składały się partie grane na pianinie oraz przyspieszone słodkie i śmieszne (stąd nazwa Happy) elektronicznie kobiece wokale. W 1995 roku powstał też jeden z bardziej znanych utworów Dune â Hardcore Vibes. Do artystów tego gatunku możemy zaliczyć między innymi: Scooter, Technohead, Marusha, Hixxy, Scott Brown, Sharkey, RMB, DUNE, DJ Paul Elstak, Party Animals, Daren, Breeze & Styles. Najpopularniejszymi DJ`ami którzy miksują muzykę happy hardcore to : DJ Cotts DJ Ravine Orbit1.

 

 

 

 

Schranz

 

Schranz â gatunek muzyki elektronicznej, podgatunek techno, definiowany często jako "(...)Bardzo ciężkie, mroczne, undergroundowe Techno". Jednakże określenie muzyki mocno agresywnej jest bardziej trafne niżeli określenie Chrisa Liebinga.

 

Zwrotu tego użył po raz pierwszy Chris Liebing w 1994 roku w jednym z frankfurckich sklepów płytowych. Opisując płytę, którą właśnie odsłuchiwał, powiedział: "Diese Platte schranzt gut!" (Ta płyta dobrze rwie!) Już niespełna w tydzień po tym wydarzeniu w sklepie tym znajdował się nowy regał z płytami pod nazwą "schranz". Słowo to miało określać brzmienie tej muzyki â ciężkie i mroczne techno.

 

Schranz to w języku niemieckim określenie, które oznacza mniej więcej tyle co "wyszarpywać", "szarpać". Jest również określeniem na ranę szarpaną.

 

W odróżnieniu od Polski, Schranz jest znacznie popularniejszy w Niemczech niż np: house czy Drum & bass. Schranz jako muzyka, w przeciwieństwie do muzyki Hardstyle, nigdy nie była i nie jest robiona dla komercji.

 

 

 

 

Nordcore

 

Nordcore GMBH to tak naprawdę team, lecz dzięki ich muzyce tak samo jak min Dj Stahlin można powiedzieć że to osobny gatunek sam w sobie. Krótko mówiąc jest to połączenie gabbera, darkcore i elementów cięższego hardcore. Klimat mroczny, aczkolwiek klimatyczny oraz rytmiczny.

 

 

 

 

Darkcore

 

Darkcore jest cięższą, mroczniejszą, melodyjną i klimatyczną muzyką od innych gatunków elektronicznej muzyki w stylu hardcore. Cechą główną Darkcore jest często agresywne i ciężkie brzmienie, oraz bardzo mroczny klimat.

 

Darkcore odnosi się do podtypu w hardcore. Celem darkcore jest stworzenie pewnego nastroju za pomocą minimalnych środków.

 

Innymi słowy, gatunki takie jak: noisecore, doomcore i spookycore minimalnie różnią się od darkcore. Nie ma jasnej granicy oddzielającej te różne style. Noisecore zawiera więcej squeaking krakingu oraz beat jest często bardziej zniekształcony.

 

 

 

 

Terrorcore

 

 

Terrorcore to najmocniejsza odmiana gatunku techno hardcore, powstała ok. 1995 roku. Jej korzeni można by się doszukiwać gdzieś w Holandii, gdzie w Rotterdamie powstał nurt gabber. Szybkość utworów terrorcore wynosi od 250 BPM wzwyż, do czego dochodzą sample niczym z horrorów, (zazwyczaj rozciągnięte i bardzo klimatyczne) oraz niekiedy dzwięki niczym z wielkich fabryk, brzmiących jak tarcie się metalu.

 

Wokal ogranicza się zazwyczaj do krótkich wstawek typu fuck you i tym podobnych. Do całego obrazu trzeba jeszcze dodać potężną ścianę basu i potwornego hałasu i mamy cały obraz terrorcoru. Do prekursorów tego gatunku muzycznego należą między innymi Drokz (który to jest autorem tejże nazwy) Mindcontroller czy Delta 9, jak i niemieckie Gabba Front Berlin, która zapożyczyła nazwę zespołu od nurtu gabber.

 

 

 

 

Speedcore

 

Speedcore to gatunek muzyki elektronicznej wywodzący się z hardcore techno, spokrewniony z terrorcore, identyfikowany poprzez bardzo wysokie tempo.

 

Istnieje podgatunek muzyki speedcore nazywany extratone, który można określić jako ekstremalnie szybki speedcore.

 

Najbardziej charakterystyczną cechą tego stylu jest tempo, powyżej 200 uderzeń na minutę. Utwory z gatunku często przekraczają barierę 250 bpm, a zdarzają się też takie, które osiągają 1000. Muzyka zazwyczaj posiada metrum 4/4, z linią perkusyjną, w której regularnie słychać dźwięk bębna basowego (podobnie jak w gabber). Pozostałe warstwy dźwiękowe zwykle stanowią jedynie tło do ekstremalnie szybkiego rytmu. Jeśli występują inne dźwięki, to są to zwykle przetworzone cyfrowo, piskliwe i nieprzyjemne dla przeciętnego człowieka sample.

Edytowane przez Lucato
Dodanie opisu nowego podgatunku (14.04.2011)
  • Upvote 7

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość
Ten temat został zamknięty. Brak możliwości dodania odpowiedzi.

×